Joe Colombo (1930 - 1971) Italiaanse ontwerper volgde na een wetenschappelijke studie een kunstopleiding aan de Accademia di Belle Arti di Brera in Milaan en architectuur aan de Politecnico di Milano. Hij begon in de 50'er jaren als abstract schilder en beeldhouwer. In 1955 was hij een de oprichters van de Art Concret Group (betonkunst). In 1958 nam hij samen met zijn broer het bedrijf in elektrische apparaten van zijn vader over en liet hij het schilderen voor wat het was. Hij ging de fabriek gebruiken om te experimenteren met de nieuwste productieprocessen en nieuwe plastic materialen zoals ABS, polyethyleen, PVC, vezelglas en methacrylaat. Hij ontwierp interieurs voor zijn vrienden, bedacht meubels, lampen en decoratiestukken. In 1962 opende hij zijn eigen studio in Milaan en stortte hij zich volledig op de vormgeving. In 1964 kreeg Colombo de IN-Arch-prijs voor het interieur van een hotel op Sardinië, waarvoor hij plafonds van perspex prisma's gebruikte. Hij werkte aan opdrachten van onder andere Alessi, Boffi, Kartell, Stilnovo, Rosenthal en Zanotta. Zijn creaties lijken rechtstreeks geplukt uit de James Bond-films en dragen de kenmerken van de dolle jaren '60, ze zijn indrukwekkend door hun functionaliteit en merkwaardige vormen. Colombo ontwierp verschillende designklassiekers zoals de fauteuil Elda, de stoel Universale en de lamp Alogena. Zijn mini-keuken is te zien in het Museum of Modern Art in New York. Het beroemde Colombo-glas is opgenomen in de collectie van het Stedelijk Museum in Amsterdam en in Nederland heeft ook het museum Boijmans Van Beuningen zijn werk in de collectie. Een deel van zijn ontwerpen is nog steeds in productie. Hij kreeg Associazione per il Disegno Industriale prijzen toegekend in 1967 en 1968 en een Premio Compasso d'Oro in 1970.